..το ιατρικό συμβούλιο. Όλοι με τις εξετάσεις ανά χείρας. Άλλοι αναστενάζουν, άλλοι κλαίνε, άλλοι νευριάζουν από την αναμονή. Κοινός παράγοντας η αγωνία και ο φόβος.
Και ξαφνικά ένας κύριος βγάζει το βιβλίο του και αρχίζει να διαβάζει. “Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους” του Μ. Λουντέμη.
Τον ζήλεψα. Κι ένα “ωχ” καταπιεσμένο βγήκε από μέσα μου.
